Жаһандық турбуленттілік пен белгісіздік жағдайында Түркияның сыртқы саясаты экономикалық факторлар мен қауіпсіздік параметрлерінің өзара байланысының күшеюіне байланысты елеулі өзгерістерге ұшырауда. Еркін сауда туралы келісімдер стратегиялық автономияны нығайтудың және сыртқы экономикалық байланыстарды әртараптандырудың негізгі құралдарының бірі ретінде көрінеді. Мақалада сауда мемлекеті тұжырымдамасы тұрғысынан Түркия Республикасының сыртқы саясатындағы мұндай келісімдердің рөлі, Еуропалық Одақ пен Түркия арасындағы Кеден одағының институционалдық шектеулері және геоэкономикалық бәсекенің динамикасы ескеріле отырып қарастырылады. Зерттеу нәтижелері Түркияның сауданы ырықтандырудың жоғары деңгейіне қол жеткізгенін және серіктестік байланыстарын кеңейткенін көрсетеді, алайда еркін сауда туралы келісімдердің тиімділігі ұлттық экономиканың құрылымдық теңгерімсіздіктерімен, саясаттың тұрақты конвергенциясының болмауымен және геосаяси тұрақсыздықпен шектеледі. Мақалада келісімдердің екіжақты сипаты атап өтіледі: олар экспортты кеңейту құралы әрі дипломатиялық маневр жасау тетігі ретінде қызмет еткеніне қарамастан, ұзақ мерзімді құрылымдық трансформацияны қамтамасыз етпейді. Авторлар Түркия жасаған еркін сауда туралы келісімдерді классикалық аймақтық интеграция құралдары ретінде емес, өзгеріп жатқан әлемдік тәртіп жағдайында автономияны нығайтуға бағытталған кеңірек стратегияның элементтері ретінде қарастыру қажет деген қорытынды жасайды.