Мақалада Қазақстан Республикасы мен Корея Республикасы мысалында білім беру саласындағы мемлекеттердің ынтымақтастығын халықаралық-құқықтық реттеу тетіктеріне салыстырмалы-құқықтық талдау жүргізіледі. Жаһандану жағдайында халықаралық білім беру өзара іс-қимылы адами капиталды дамыту мен ұлттық білім беру жүйелерінің бәсекеге қабілеттілігін арттырудың маңызды факторы болып табылады.
Зерттеу халықаралық білім беру ынтымақтастығын құқықтық реттеудің ерекшеліктерін және халықаралық құқық нормаларын екі мемлекеттің ұлттық білім беру жүйелеріне имплементациялау тетіктерін анықтауға бағытталған. Жұмыста білім беру саласындағы халықаралық өзара іс-қимылдың құқықтық негіздері қарастырылады, соның ішінде халықаралық құқықтың әмбебап нормалары, халықаралық ұйымдардың құжаттары, сондай-ақ академиялық ұтқырлық пен білім беру біліктіліктерін өзара тануды реттейтін келісімдер талданады.
Зерттеуде ұлттық заңнамалар мен білім беру жүйесін басқарудың институционалдық модельдерін талдауға ерекше назар аударылады. Салыстырмалы талдау нәтижесінде Қазақстанда мемлекеттік реттеудің неғұрлым орталықтандырылған моделі қалыптасқаны, ал Кореяда университеттердің жоғары автономиясына негізделген орталықтандырылмаған модель қолданылатыны анықталды.
Институционалдық айырмашылықтарға қарамастан, екі мемлекет те академиялық ұтқырлықты дамытуға және жоғары білім беру саласындағы халықаралық ынтымақтастықты кеңейтуге ұмтылуда. Зерттеу нәтижелері ұлттық заңнаманы жетілдіру және халықаралық білім беру әріптестігін дамыту тетіктерін қалыптастыру барысында қолданылуы мүмкін.