Мақалада Қазақстан Республикасында сейсмикалық қауіпсіздікті қамтамасыз етудің қазіргі нормативтік-құқықтық моделі қарастырылады. Зерттеудің мақсаты — халық пен объектілерді жер сілкінісінен қорғаудың қолданыстағы құқықтық тетіктерінің мазмұнын айқындау, оларды үйлесімді қолдануға қатысты мәселелерді анықтау және құқықтық реттеуді одан әрі жетілдіру бағыттарын ұсыну. Әдіснамалық негізді формальды-құқықтық, жүйелік-құрылымдық және функционалдық әдістер құрайды; нормативтік құқықтық актілерге талдау және олардың реттеу нысандарын салыстыру жүргізілді. Негізгі назар Қазақстан Республикасының «Азаматтық қорғау туралы» Заңының 8-1-тарауына, Қазақстан Республикасының Құрылыс кодексінің 34-бабына және техникалық реттеу туралы заңнамаға аударылды. Қолданыстағы модель сейсмикалық қауіпсіздікті сейсмикалық қауіп пен тәуекелді бағалаумен, сейсмологиялық мониторингпен, сейсмикалық аудандастырумен, жер сілкінісіне төзімді құрылыспен және қолданыстағы ғимараттарды күшейтумен тікелей байланыстыратыны анықталды. Бұл тетіктердің тиімділігі тәуекелді бағалау рәсімдерінің үйлесімділігіне, аудандастыру карталарын жоспарлау және жобалау шешімдерінде пайдалануға, жауапты субъектілер арасындағы деректер алмасуға және қолданыстағы ғимараттар қорын зерттеуді ұйымдастыруға байланысты. Құқықтық реттеуді дамыту үшін ведомствоаралық рәсімдерді нақтылау, сейсмикалық тәуекелді бағалаудың бірыңғай әдістемелік тәсілін әзірлеу және ғылыми деректер негізінде қабылданатын шешімдердің қадағалануын арттыру ұсынылады. Қорытындылар нормативтік-құқықтық талдауға негізделген және нақты аумақтар мен объектілерге инженерлік баға беруді алмастырмайды.